Bogota

Hallo allemaal,

Op het moment zitten we hier op een enorme rots, met een de ene kant een grote blauwe vlakte zo ver het oog reikt, en aan de andere kant 1 van Zuid Amerika´s mooiste plekken; Parque Tayrona aan de noordkust van Colombia. In dit park zijn jungle en strand samengesmolten tot een magisch geheel. Het is een raar idee om op dit stukje Hemelse aarde te zitten, met in het achterhoofd het idee dat over precies een week de Nederlandse ruilverkaveling weer onder ons door zal schieten. De laatste weken in Colombia zijn echt geweldig geweest!

Treurig om terug te gaan, maar toch ook vervuld met blijdschap van alles dat we hebben meegemaakt! Het zal moeilijk worden om in de komende jaren van ons leven de afgelopen 10 maanden te overtreffen. Genoeg onbeschrijfelijke ervaringen om boeken mee te schrijven! Als iemand de reis zoals wij hem hebben gehad in een contract had aangeboden, dan hadden we er een vette handtekening onder gezet! We zijn nog steeds aan het wachten op datgene dat ons wakker maakt uit de droom waarin we geleefd hebben, maar elke keer als we wakker werden ging de droom gewoon verder alsof het niets was. En we zijn zo dankbaar dat we zoveel nieuwe fantastische herinneringen hebben gekregen die niet meer af te pakken zijn!

Met lege fotokaartjes en een licht gevoel van heimwee vertrokken we 10 maanden geleden van het ouderlijk huis om een nieuw thuis te vinden. Bang voor het onwetende en de nieuwe omgeving brachten we de eerste dagen in Mexico City door, om daarna naar de kust af te reizen. Plotseling bleek daar een totaal nieuw leven dan het Bennekomse te zijn. Deuren werden geopend waarvan we het bestaan niet kenden. En elke deuropening toonde het prachtige leven van Latijns Amerika.

En des te langer we in het prachtige Centraal Amerika doorbrachten, des te meer kwam de gewenning aan het nieuwe, des te lichter werd de backpack en des te meer kwam het besef van de schitterende dagen die we hadden. De hoogtepunten stapelden zich hoger en hoger op. Zo hoog, dat we soms de foto´s als ladder moesten gebruiken om terug te kunnen kijken waar we allemaal wel niet geweest waren.

De ervaringen bleven aantekeningen op ons netvlies maken en we werden met de dag hebzuchtiger. Aangezien we eerst het idee hadden om van Ecuador direct naar Rio te reizen, besloten we nu dat iedere meter van Zuid Amerika bezichtigt moest worden. Elke dag moest er eentje zijn alsof het onze laatste was. De beste beslissing die we ooit hadden kunnen maken. Niet alleen werden Amazone en Patagonie op deze manier aan onze reis toegevoegt, we besloten zelfs geld over te hebben voor een trip naar de Zuidpool! Alleen het overgetelijke verbaasde gezicht van onze ongeruste moeder voor de webcam was deze trip al waard!

Innerlijke stemmen van verlangens hoefden ineens niet meer genegeerd te worden. Absolute vrijheid kwam ineens zo dichtbij! Zaterdagen waren maandagen en andersom!
Vrienden werden gemaakt, zelfs uit landen waar we nog nooit van gehoord hadden, feesten werden gevierd zoals we ze nog nooit gevierd hadden en plekken werden bezocht waar we alleen nog maar van gedroomd hadden. Het leven lachte ons toe, en we schaterlachten terug!

En nu zitten we aan het einde van de trip, die onze levens voorgoed heeft veranderd. Onze harten zitten opeens overvol met onmoette steden, landen of mensen en zoveel dingen die we eerst niet kenden zijn inmiddels aan onze kennis toegevoegt. De tijd is sneller vervlogen dan het Iberia vlieguig dat ons straks terug zal brengen naar de vertrouwde armen van familie en vrienden.

Waarschijnlijk zullen we geen haar veranderd zijn, maar van binnen zal het daarentegen een totaal ander kapsel zijn. Terug naar de stroom waaruit we voor even waren weggezwommen. Met miljoenen dingen die ons aan de afgelopen maanden zullen doen terugdenken. Zoveel zintuigelijke waarnemingen zullen ons, ook al is het maar voor 2 seconden, even doen terugdenken aan dat ene moment van onze droomreis. Al die dingen die ons een kleine glimlach op het gezicht zullen toveren of een ¨weetjenog-moment¨ zullen bezorgen voor de rest van ons leven. Wat een heerlijk gevoel!

We kunnen niet genoeg benadrukken hoe dankbaar we zijn voor elke minuut die we hadden. Wie of wat hiervoor te bedanken is, blijft moeilijk, maar we willen via deze weg in ieder geval alle sponsors (die we helaas niet allemaal bij naam mogen noemen), pa, ma & Ilonk, Steffen voor het maken van onze site, en alle mensen bedanken die met ons hebben meegeleefd de afgelopen maanden. Elke keer dat de site werd bekeken, gaf ons dat een extra motivatie om nog mooiere foto´s te maken en nog leukere verhalen te schrijven. Wij bedanken jullie vanuit het diepste om onze reis nog onvergetelijker te hebben gemaakt!

Dit was em dan, ons laatste bericht van de reis. Het ga jullie goed en tot snel!

Jongens, we hebben echt genoten!!

De Broeders

NO ROAD IS LONG WITH GOOD COMPANY!